Myśli codzienne spotykane nie przypadkiem, w całkowicie przypadkowych chwilach. Szanuj prawo autorskie dla każdej myśli.
Kategorie: Wszystkie | poezja | polska | poszukiwania siebie | rozterki | wiersze
RSS
niedziela, 08 kwietnia 2018

 

już nie czytasz z mej twarzy

zaschniętych pejzaży — a we mnie

nieustannie ułuda kwitnie 

roztkliwia się rozłożystym bluszczem

że może słów kilka u pana boga na raucie

rozsieje wiosnę i oziminę rozgrzeszy 

— z ziarna trudno wyłuskać plewy 

obumrzeć by narodzić się znowu 

jak nic co bywa wszystkim 

jak ja co jest przecież niczym 

 

© A R C H A N • N A I R

Grafika: © A R C H A N • N A I R 

Wiersze V.Venerdiego