Myśli codzienne spotykane nie przypadkiem, w całkowicie przypadkowych chwilach. Szanuj prawo autorskie dla każdej myśli.
Kategorie: Wszystkie | poezja | polska | poszukiwania siebie | rozterki | wiersze
RSS
środa, 30 sierpnia 2017

 

w tamtej kuchni z bielonymi ścianami

kwiaty pochylały głowy przed każdym

przestępującym próg domu. na starej

kozetce czas wędrujący po meandrach 

rzuconej niedbale kapoty nie gubił chwil.


wszystko było ważne jednako i układało

się na stole w milczeniu oczekując wołania

kipiących garnków. na obrazie Madonna

karmiąca dziecko — światło padające

z drewnianego okna zostawiało ciepły ślad


to ciepło nie niknęło nocą —  zmieniało się 

w cienie tańczące wokół pieca. w szelest

drzew na atramentowym płótnie nieba... a Życie?  

życie szło właściwą drogą nie zważając na sen 

domowników — życie po prostu żyło. 



 Jan Zemánek 

Fot. Jan Zemánek  

niedziela, 27 sierpnia 2017

 

twój bóg —

cichy człowiek

o oczach dziecka przysiadł

na ławce mojego serca.

 

paciorki różańca krople łez 

strumyki zmarszczek

dłutem codzienności

dzień po dniu żłobiły

twój zapis przeszłości.

 

siódmego dnia przyszła wieczność

— pani o jesiennym spojrzeniu 

w płaszczyku z mgieł do nieba

na wstążkach babiego lata

cię uniosła. roześmiane są

oczy dziecka. jak dobry sen.

od dziś... po wieczność. 

 

Josh Adamski

Fot. Josh Adamski 

czwartek, 24 sierpnia 2017

 

ktoś kiedyś wydał wyrok —

umówił się z własnym bogiem

jak z kumplem przy kolejnej

flaszce — ten wróg. ten swój.

 

pytam lustra przeszłości

o niejasne pochodzenie

adama i ewy — czy kain

znów musi zabić abla? 

 

powiedz mi moja historio

— kim byliby ci którzy 

świtu miłości nie zaznali

spopieleni w ogniu nienawiści

przez wiatr twój rozwiani w niepamięć.

 

 fetching_tigerss

Źródło obrazu:  fetching_tigerss 

niedziela, 20 sierpnia 2017

 

z wolna nikną promienie sierpniowego lata

— jeszcze kluczą w ulotności ptaka pomiędzy

niebem a ziemią. wydostają się z chmur

strzeliście opadając na przystrzyżone pola.

niespiesznie odnajdują wspomnienia zgubione 

przez biegnącą w pośpiechu cywilizację.

 

powoli zmienia się światłoczuła konsystencja 

powietrza. zapach dymu z pierwszych ognisk

miesza się z miodnym upojeniem dojrzałych

owoców. ze skrawków chwil wyłuskuję 

życiodajne ziarna. drobiny  spojrzeń

ciepło tulących dłoni i sen bezpieczny. 

 

w zaciszu codzienności zamykam obrazy

pod powiekami oczu — przechowuję je

jak zapasy na nieurodzajne dni gdy 

oprócz ścian z nikłym zarysem mego

cienia nie będzie nic. może jakiś przedmiot

odnaleziony na dnie szuflady stanie się

 

moim towarzyszem. opowie mi historię

mijającego czasu — pochwycę go jak nić

Ariadny. połączę początek i koniec. 

odnajdę zapomnianą ścieżkę. furtkę nieba

ukrytą w leśnych ostępach ciszy i powrócę

do domu zamykając za sobą dzień życia. 

 

Sirin Walls

Fot. Sirin Walls 

piątek, 18 sierpnia 2017

 

pozwoliła Ci zabrać

oczy patrzące z ufnością

usta z ciepłym słowem

dłonie otwarte

i stopy odkrywcze

 

nie prosiłeś —

sama serce oddała 

 

utoczony kamień

cisnąłeś za siebie 



Hannah Lemholt Photography12

Fot. Hannah Lemholt Photography 

Wiersze V.Venerdiego